
W dniu 23 kwietnia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości wydał w sprawie C-744/24 wyrok korzystny dla kredytobiorców, którzy zawarli umowę kredytu konsumenckiego.
Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że bank nie może naliczać odsetek od pozaodstekowych kosztów kredytu, do których zalicza się m.in. opłaty, prowizje, podatki i marże, jeżeli są znane kredytodawcy, oraz koszty usług dodatkowych, takich jak koszty ubezpieczeń, w przypadku gdy ich poniesienie jest niezbędne do uzyskania kredytu lub do uzyskania go na oferowanych warunkach.
Stan faktyczny
Przed Sądem Rejonowym we Włodawie zawisła sprawa z powództwa konsumenta, której przedmiotem było (1) ustalenie, że kredyt konsumencki zostanie zwrócony bez odsetek i innych związanych z nim kosztów w terminie i na zasadach określonych w umowie, a także (2) zasądzenie od banku na rzecz konsumenta kwoty spłaconych do momentu wniesienia pozwu odsetek umownych oraz kwoty składki ubezpieczeniowej wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.
Sąd Rejonowy we Włodawie wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości z dwoma pytaniami prejudycjalnymi. Istota sformułowanych pytań sprowadzała się do kwestii, czy bank może naliczać odsetki również od kosztów kredytu, które nie zostały faktycznie wypłacone konsumentowi.
Stanowisko TSUE
Trybunał Sprawiedliwości jednoznacznie orzekł, że niezgodna z przepisami europejskimi jest praktyka banków polegająca na naliczaniu odsetek od kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z kredytem konsumenckim, które wchodzą w skład całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta. Na gruncie ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim koszty te nazwane zostały „pozaodsetkowymi kosztami kredytu”.
Ponadto, Trybunał pochylił się nad definicją pojęcia „całkowitej kwoty kredytu” oraz „całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta”. Trybunał wskazał, że pojęcia te mają charakter odrębny, a co za tym idzie „całkowita kwota kredytu” nie obejmuje żadnych kwot należących do „całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta”, takich jak koszty administracyjne, odsetki, prowizje czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieść konsument.
Jednocześnie Trybunał wskazał, że choć bank nie może stosować umownej stopy oprocentowania do kwot odpowiadających kosztowi kredytu, to może jednak uniknąć stopniowej utraty wartości pieniądza w czasie poprzez proporcjonalnie wyższą stopę oprocentowania kredytu, odzwierciedlającą koszt niepobierania odsetek od kwot odpowiadających kosztowi kredytu.
Wpływ wyroku na polskich kredytobiorców
Omówiony powyżej wyrok Trybunału Sprawiedliwości ma istotne znaczenie dla polskich kredytobiorców i toczących się spraw w przedmiocie zastosowania sankcji kredytu darmowego. Jeśli chcesz, aby nasz radca prawny sprawdził, czy Twoja umowa kwalifikuje się do skorzystania z sankcji kredytu darmowego, skontaktuj się z nami.
